اما ايذاء رسول خدا صلى الله عليه و آله علاوه بر اين كه هر جا ايذاء خداى متعال باشد ايذاء حضرت رسول هم هست ، آن حضرت را آن قدر اذيّت و آزار كردند كه روايت شده فرمود : ما اوذيَ نَبِيٌّ مثلَ ما اوذيتُ : هيچ پيامبرى مانند من و به اندازهء من و به كيفيتى كه مرا اذيّت كردند اذيّت نشده است و مسلّم است هر قدر نفس ، عالىتر و شريف‌تر باشد ، تألّمات روحى او از بىاحترامى و اذيّت و آزار بيشتر باشد . و ديگر اين كه اذيّت آل پيامبر هم اذيّت آن حضرت باشد . چنان كه طبرسى رحمه الله در مجمع روايت نموده از حضرت امير المؤمنين عليه السلام كه حضرت ، موى مبارك به دست گرفته فرمود كه رسول خدا صلى الله عليه و آله موى خود را به دست مبارك گرفته فَقَال : يَا عَلي ، مَنْ آذى بِشَعرَةٍ مِنْكَ فَقَدْ آذاني ، وَمَنْ آذاني فَقَدْ آذَى اللَّهَ ، وَمَنْ آذَى اللَّهَ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ : اى على ، هر كه به اندازهء مويى ( يا مويى از ) تو را اذيّت رساند به تحقيق مرا اذيّت نموده ، و هر كه مرا اذيّت رساند به تحقيق خدا را اذيّت نموده ، و هر كه خدا را اذيّت نمايد پس لعنت خدا بر اوست . « 1 » و در حديث ديگر فرمود : مَنْ أبْغَضَكَ فَقَدْ أبْغَضَنى ، وَمَنْ أبْغَضَني فَقَدْ أبْغَضَ اللَّهَ : هر كه تو را دشمن دارد پس به تحقيق مرا دشمن داشته ، و هر كه مرا دشمن دارد خدا را دشمن داشته است . « 2 » و نسبت به حضرت فاطمه عليها السلام فرمود : فَاطِمَةُ بَضْعَةٌ مِنّي ؛ مَنْ آذَاهَا فَقَدْ آذَاني ، وَمَنْ آذَاني فَقَدْ آذَى اللَّهَ : فاطمه عليها السلام پارهء تن من است ، هر كه او را اذيّت كند مرا اذيّت نموده ، و هر كه مرا اذيّت كند خدا را اذيّت نموده است . « 3 » و در حق حسنين عليهما السلام فرمود : الْحَسَنُ وَالْحُسَيْنُ سَيّدَا شَبَابِ أهْلِ الْجَنَّةِ ؛ مَنْ أحَبَّهُمَا أحَبَّني ، وَمَنْ أبْغَضَهُمَا أبْغَضَني : حسن و حسين عليهما السلام دو سيّد جوانان اهل بهشت‌اند ، هر كه دوست دارد آن دو را مرا دوست داشته ، و هر كه دشمن دارد آن دو را مرا دشمن داشته است . « 4 »

--> ( 1 ) . تفسير مجمع البيان ، ج 4 ، ص 370 . ( 2 ) . روايات به اين مضمون فراوان است . ( 3 ) . بحار الانوار ، ج 43 ، ص 39 . ( 4 ) . بحار الانوار ، ج 43 ، ص 303 .